Sinds 2005 worden er door ons geen goederen meer naar Roemenië gebracht. Enerzijds omdat de transporten te duur werden en we het geld liever in het land besteedden, anderzijds omdat het niet goed was voor de Roemeense economie om alles wat ze ook zelf produceren of verkopen uit het buitenland daar naar toe te brengen.
Soms was dat moeilijk, je kent in de loop der tijd zoveel mensen die het moeten doen met een schamel pensioentje, mensen die de huur niet meer konden betalen en uit hun huis werden gezet, mensen die zo dankbaar waren als er een kleinigheidje voor hen overbleef.
Dus als wij naar Roemenië vertrokken werd toch telkens de auto boordevol geladen met dekens, schoenen en soepen zodat we bekenden maar ook ouderen onderweg een verrassing konden bezorgen.
Sinds vliegen zo goedkoop is geworden gaan we echter alleen met onze eigen auto naar Roemenië als we gereedschap moeten meenemen voor onze klussen en gebruiken dan de auto toch weer als een vrachtwagen omdat je weet dat de ouderen overgelukkig zijn met een kleine attentie. Alleen al het idee dat er mensen zijn die met hen meedenken is al belangrijk en meestal volgt er dan een levensverhaal.

______________________________________________________