De eerste school die we bezochten was een groot internaat in 1998. In 1999 keerden we er terug met een vrachtwagen vol goederen waaronder schoolmeubels en ook goederen voor een belendende kleuterschool. Later brachten we nog 52 computers en een volledige installatie voor het laboratorium van de school waaronder een zuurkast. 
Meerdere scholen ontvingen computers, kleuterscholen ook speelgoed.
In 2006 werden er toiletgroepen geplaatst bij 2 dorpsscholen waar deze ontbraken en waar ook geen stromend water was. Er werden septitanks geplaatst die uit Nederland kwamen omdat het een stuk goedkoper was voor ons. In 2007 plaatsten we er een speeltuin en ook ontvingen daar 3 scholen een koelkast om de schoolmelk te bewaren. In de grote plaatsen wordt de schoolmelk dagelijks bezorgd maar in de kleine plaatsjes achteraf slechts eenmaal per week en zonder koelkast moesten ze de melk aan de kinderen mee naar huis geven omdat de melk anders zuur wordt.
Behalve mooi speelgoed voor de scholen en voor de kinderen thuis hebben we ook een timmerwerkplaats ingericht waardoor de leerlingen in de praktijk ervaring opdoen. Daarvoor moest eerst een muur worden gesloopt omdat het om grote machines ging. Verder brachten wij er een complete keuken die overbodig was geworden in een verzorgingstehuis in Nijmegen. Meisjes leren nu koken in deze keuken en omdat er kinderen uit omliggende dorpen de school bezoeken konden we hen ook nog helpen met een aantal bedden en kasten.

We hebben bij 3 scholen schoolborden vernieuwd die hier overbodig waren en er was een school die zelfs 25 nieuwe computers ontving.

Sinds enige jaren delen we poppen uit op kleuterscholen en voor de jongens hebben we dan een zaklampje waar geen batterijen voor nodig zijn. Een plaatsgenote koopt overal 2de hands poppen op, wast ze en maakt er mooie kleertjes voor. Volledig gekleed, alle poppen verschillend, ontvangen wij ze dan en kunnen we daar de kleine kinderen blij mee maken. Wat mooi om al die blije snuitjes te zien. Al zijn er ook scholen in achteraf gelegen plaatsjes, waar de kinderen te verlegen zijn om te reageren. Zo kwamen we een keer in een school waar de kinderen roerloos bleven zitten, geen kind die iets zei of lachte. Toen ik aan de juf vroeg of ze altijd zo timide waren zei ze dat er nog nooit een buitenlander in het dorp was geweest. Dan komen wij daar binnen, camera in de hand, een vreemde taal sprekend en dan verwachten we ook nog enthousiasme? Dat komt vanzelf als we de klas weer verlaten.
De foto’s laten zien wat we zoal hebben gedaan voor een groot aantal scholen in verschillende steden en dorpen.

_______________________________________________________